Maandenlang heeft de stichting Behoud het Borrebos publiekelijk gezwegen over wat zich afspeelt in het Paardenbos, direct grenzend aan het azc-terrein in het Borrebos bij Paleis Soestdijk. In de hoop dat het om incidenten zou gaan en dat goede gesprekken voldoende zouden zijn. Dat blijkt niet zo te zijn.
Vanmorgen kwam opnieuw een foto binnen van de omgeving van een picnictafel, enkele honderden meters van het azc. Ter plaatse is poolshoogte genomen. Wat daar werd aangetroffen, laat zich niet wegrelativeren: rond en onder de tafel lagen bierblikjes, een lege whiskyfles, plastic zakjes en gebruikte papieren zakdoekjes. Iets verderop lag een boodschappentas met een blauwe deken afkomstig uit het azc. Het afval is verzameld en afgevoerd naar een container op het kazerneterrein.
De tas met de deken is afgegeven bij het hoofdgebouw van het azc. Daar werd meegedeeld dat een groep jonge bewoners de afgelopen nacht in het bos had doorgebracht en dat dit niet voor het eerst was. Dat de aangetroffen rommel van hen afkomstig was, werd niet ontkend. Een medewerker van het COA was eerder al in het bos gaan kijken, maar had de vervuiling niet aangetroffen.
Geen incident
Wie deze aantasting van het bosgebied als incident wil wegzetten, weigert de feiten onder ogen te zien. Dit is geen toeval maar een structureel patroon. De stichting ontvangt met regelmaat meldingen en foto’s van vergelijkbare vervuiling op en rond deze plek. Dat is onaanvaardbaar in een beschermd natuurgebied. Ons verzet tegen het azc in het Borrebos richt zich niet tegen opvang in Baarn, maar tegen deze locatie. Het Borrebos maakt deel uit van het Natuurnetwerk Nederland, waarvoor het provinciale verstedelijkingsverbod geldt. Dat verbod is bedoeld om intensieve stedelijke functies uit kwetsbare natuurgebieden te weren.
Tien jaar opvang voor 152 bewoners is geen noodoplossing. Met plannen voor een permanent azc voor 175 personen en starterswoningen gaat het om structurele verstedelijking. Het Borrebos en Paardenbos, onderdeel van de Vuursche bossen, kennen bovendien toegangsbeperkingen: tussen zonsondergang en zonsopkomst is toegang verboden om rust voor het wild te waarborgen. Wanneer een picnictafel daar structureel als hangplek wordt gebruikt, ook na zonsondergang, met achterlating van afval en verblijfssporen, zien we precies wat het verstedelijkingsverbod wil voorkomen: druk op natuur die niet is berekend op intensief menselijk gebruik.
In woonwijken waar hangjongeren overlast veroorzaken, kunnen omwonenden klagen en treedt de gemeente op. In het Borrebos en Paardenbos wonen geen mensen. Daar is natuur. Verstoring, nachtelijke aanwezigheid en vervuiling leiden er niet tot klachten, maar tot stille schade. Zolang op het voormalige kazerneterrein een grootschalige opvanglocatie in gebruik is, blijft de druk op het aangrenzende bos bestaan. De foto’s van vandaag tonen geen incident, maar het voorspelbare gevolg van verstedelijking in beschermd natuurgebied.
Daarom procedeert de stichting tegen de afgegeven vergunning voor het azc. Het NNN is geen vrijblijvende ambitie, maar een harde ruimtelijke norm. Wij zijn niet tegen opvang, maar natuurgebieden mogen geen restcategorie van ruimtelijke besluitvorming worden. Het Borrebos en Paardenbos kunnen zichzelf niet verdedigen. Daarom doen wij dat.
Kees Koudstaal
Zie ook: Wat niet wordt gevraagd telt
