Wie niet waagt, die niet wint. Onder dat motto doen wij nogmaals een poging een reactie van het Baarnse gemeentebestuur uit te lokken. Dat is temeer van belang nu de Utrechtse bestuursrechter zich binnenkort buigt over het beroep van Behoud het Borrebos tegen de door de gemeente verleende vergunning voor het azc in het Borrebos. Tegelijkertijd zien wij, nu niet alleen Meander Medisch Centrum maar ook de huisartsenpraktijken en andere zorgverleners het voormalige ziekenhuis aan de Molenweg verlaten, geen overtuigend argument waarom de gemeente Baarn niet met het COA in gesprek zou gaan over het gebruik van deze locatie als tijdelijke of permanente opvang voor asielzoekers.
Eerder hield het college de Meanderlocatie af met de verwijzing dat de gemeenteraad daar zorgwoningen wil realiseren. Maar een raadsbesluit is geen wet van Meden en Perzen. De raad kan altijd tot een andere afweging komen als het algemeen belang daarom vraagt. Naar onze overtuiging is daarvan wel degelijke sprake. Daarom roepen wij de gemeenteraad en het grotendeels nieuw aangetreden college op de Meanderlocatie alsnog serieus te overwegen als alternatief voor opvang in het Borrebos. Daarmee zou niet alleen het natuurnetwerk Nederland worden ontzien, maar krijgen asielzoekers ook een locatie die veel beter aansluit op de voorzieningen van het dorp. Mocht de gemeente alsnog voor deze oplossing kiezen, dan vervalt voor Behoud het Borrebos de noodzaak om de rechtmatigheid van de BOPA-vergunning voor het Borrebos nog door de bestuursrechter te laten beoordelen.
De vraag is daarom eenvoudig: welke politieke partij in de Baarnse gemeenteraad durft het college voor te stellen met het COA in gesprek te gaan over de vestiging van een azc op de voormalige Meanderlocatie? Daarmee kom je niet alleen de natuur tegemoet, maar het is ook logischer vanuit het oogpunt van bereikbaarheid en inpassing in de samenleving.
