Overheid worstelt met openbaarmaking van financiële informatie rond Paleis Soestdijk


14 april 2026 – De Gooi en Eemlander schrijft vandaag over het Woo-verzoek dat oud-raadsleden Schouten en Jonkers op 20 januari indienden bij het COA om inzicht te krijgen in de huurafspraken met de MeyerBergman Erfgoed Groep (MBEG) rond het azc op het voormalige kazerneterrein in het Borrebos. Hoewel de wettelijke beslistermijn inmiddels ruimschoots is verstreken, is nog altijd geen besluit genomen. Dat voedt het beeld dat overheidsinstanties weinig bereidheid tonen om financiële afspraken in het dossier Paleis Soestdijk openbaar te maken.

Gooi en Eemlander, 14 april 2026

De inhoud van het Woo-verzoek van Schouten en Jonkers is ons niet in detail bekend, maar uit de berichtgeving maken wij op dat het zich vooral richt op de huur die het COA betaalt aan de MBEG. Zij willen weten of die inkomsten daadwerkelijk worden ingezet voor de restauratie van het paleis. Dat is een begrijpelijke en relevante vraag, maar laat tegelijkertijd de bredere vraag liggen of die inkomsten überhaupt nodig zijn en of van restauratie daadwerkelijk sprake zal zijn.

Los hiervan heeft het Woo-verzoek van de oud-raadsleden een andere lading dan dat van Behoud het Borrebos. Waar de stichting inzet op transparantie over de financiële betrokkenheid van de overheid en de onderliggende geldstromen, richt dit verzoek zich primair op de besteding van één specifieke inkomstenbron, te weten de huurpenningen die de MBEG ontvangt van het COA. Daarmee verschuift de aandacht van de noodzaak van die inkomsten naar de besteding ervan. Juist die noodzaak van de exploitatie van het voormalige kazerneterrein in het beschermde Borrebos, onderdeel van het Natuurnetwerk Nederland, stelt Behoud het Borrebos ter discussie, en niet zonder reden. Het provinciale verstedelijkingsverbod voor het landelijk gebied kan immers alleen worden doorbroken als sprake is van een aantoonbare noodzaak om historische buitenplaatsen als Paleis Soestdijk in stand te houden.

Behoud het Borrebos is van oordeel dat van een dergelijke noodzaak geen sprake is. Het landgoed is in 2017 voor een uitzonderlijk lage prijs verkocht aan de MeyerBergman Erfgoed Groep, terwijl daarnaast substantiële inkomsten worden gegenereerd uit evenementen, tentoonstellingen, parkeergelden en andere vormen van verhuur, naast de huurinkomsten van het COA. Tegen die achtergrond is moeilijk vol te houden dat aanvullende exploitatie van het voormalige kazerneterrein noodzakelijk is voor het in stand houden van het landgoed. Dat klemt te meer nu het onlangs gestarte onderhoud aan het paleis door Behoud het Borrebos niet als restauratie kan worden gekwalificeerd, maar niet meer betreft dan regulier groot onderhoud aan een rijksmonument.

Bij dit alles komt dat de stichting Behoud het Borrebos ernstig betwijfelt of de MBEG in 2030, zeventien jaar na de aankoop, daadwerkelijk tot restauratie zal overgaan. Waarop dat wantrouwen is gebaseerd, leest u hier.

Kees Koudstaal