Nu in Baarn de laatste hand wordt gelegd aan een nieuwe coalitie, kijk ik eerlijk gezegd met enige opluchting uit naar een nieuw college. Niet omdat VVD, D66, 50Plus en CDA mijn politieke droomteam vormen, maar omdat daarmee afscheid wordt genomen van twee wethouders van GroenLinks en de PvdA die zich rond Paleis Soestdijk ontwikkelden tot kampioenen in politieke draaikonterij.
In februari 2022 spraken beide partijen nog bevlogen over de kwetsbare natuur rond Paleis Soestdijk, biodiversiteit en het belang van het Natuurnetwerk Nederland. “Niet alles kan overal”, klonk het plechtig tijdens de behandeling van het bestemmingsplan. Mark Eijbaard sprak over inwoners die zich zorgen maakten over grote evenementen, verkeers- en geluidsoverlast en natuurverstoring tot diep in het Baarnse Bos. Hij beloofde zich voor hun belangen te blijven inzetten.
Nauwelijks gezeten in het wethouderspluche draaide hij samen met zijn toekomstige Pro-collega echter als een blad aan een boom. Waar eerder nog werd gewaarschuwd voor natuurvernietiging, veranderden beiden binnen de kortste keren in enthousiaste hofleveranciers van bestuurlijke gezelligheid op Paleis Soestdijk. Luidruchtige popconcerten in de voortuin? Prima. Een groot azc midden in het Borrebos? Mede-menselijk. Zakelijke bijeenkomsten met een borreltje? Moet kunnen. Verdere commerciële exploitatie midden in het Natuurnetwerk Nederland? Ach ja, een beetje meer dynamiek op een landgoed dat zich eeuwenlang kenmerkte door rust en stilte kan immers geen kwaad.
Van beide wethouders moest iedereen vooral blijven geloven dat al die commerciële drukte noodzakelijk was als kostendrager voor de in 2017 aangekondigde grootste restauratie van Paleis Soestdijk. Een restauratie waarvan inmiddels wel duidelijk wordt dat die er onder het regime van de MeyerBergman Erfgoed Groep niet gaat komen. Dezelfde partijen die eerder waarschuwden voor een salamitactiek waarbij de natuur “plakje voor plakje” zou verdwijnen, sneden de afgelopen vier jaar uiteindelijk zelf onder het genot van een glaasje oranjebitter de worst aan.
En die economische impuls waar de Baarnse middenstand volgens de beloften van zou profiteren? Ook die blijkt in de praktijk vooral een bestuurlijk luchtkasteel. Misschien naïef, maar ik hoop dat een nieuw college eindelijk met enige afstand en gezond verstand naar het dossier Paleis Soestdijk gaat kijken. Dat verdient niet alleen de natuur, maar ook de omwonenden die al jaren vooral de lasten ervaren.
Kees Koudstaal
De column is ook geplaatst in de rubriek Schrijvershoek van de Baarnsche Courant van 29 mei 2026
