24 augustus 2026 – Op 7 april vroeg Behoud het Borrebos de provincie Utrecht met een beroep op de Wet open overheid (Woo) om stukken openbaar te maken over de provinciale subsidie voor het groot onderhoud aan de Baarnse vleugel van Paleis Soestdijk. Ruim vierenhalve maand later is er nog altijd geen besluit. Zelfs een formele ingebrekestelling zette geen zoden aan de dijk.
Van burgers verlangt de overheid dat zij wettelijke termijnen strikt naleven. Wie een dag te laat bezwaar maakt of beroep instelt, wordt de deur gewezen. Maar als de provincie zelf aan zet is, blijken wettelijke termijnen een farce. Dat de omvang van het verzoek deze vertraging zou rechtvaardigen, is niet geloofwaardig. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed nam op een inhoudelijk vergelijkbaar Woo-verzoek binnen zes weken wél een besluit. Bij de provincie Utrecht wachten wij inmiddels ruim drie keer zo lang.
Sinds de bestuurlijke dwangsom wegens niet tijdig beslissen is afgeschaft, kan een overheid wettelijke termijnen vrijwel straffeloos negeren. De burger kan weliswaar naar de bestuursrechter stappen, maar moet daarvoor opnieuw tijd, moeite en geld investeren om de overheid te laten doen waartoe zij wettelijk allang verplicht is. Extra kwalijk is dat ons verzoek gaat over miljoenen euro’s publiek geld voor Paleis Soestdijk. Juist in dit dossier zien wij al jaren hoe de belangen van een projectontwikkelaar zwaar wegen, terwijl de natuur steeds verder onder druk komt te staan.
Overheden spreken graag over vertrouwen. Maar vertrouwen ontstaat alleen wanneer zij zich aan hun eigen regels houden. Ons vertrouwen in het provinciebestuur is inmiddels tot beneden het vriespunt gedaald. Een overheid die burgers tot sint-juttemis laat wachten op informatie waarop zij wettelijk recht hebben, zou zich diep moeten schamen.