Tien avonden feest in de voortuin van Paleis Soestdijk. Vijfduizend mensen per keer. Geluid, licht, verkeersdrukte. Royal Park Live is weer neergestreken op het landgoed dat deel uitmaakt van net Natuurnetwerk Nederland alsof de Raad van State nooit heeft ingegrepen. Guus Meeuwis verzorgde gisteravond de aftrap en de Baarnsche Courant zat op de eerste rang om er verslag van te kunnen doen
Volgens de gemeente en de organisatie is alles keurig voor elkaar. Er ligt een vergunning, gebaseerd op het oude bestemmingsplan. Er zijn rapporten over geluid, verkeer en natuur, alle opgesteld door dure bureaus die precies weten hoe je alles zó opschrijft dat het op papier klopt. Maar ik blijf het onbegrijpelijk vinden en eerlijk gezegd ook onacceptabel.
De Raad van State vernietigde in januari 2024 niet voor niets het in 2022 vastgestelde bestemmingsplan voor het landgoed. Eén van de redenen: de gevolgen van grootschalige evenementen voor natuur en omgeving waren onder het tapijt geveegd. Toch verandert Paleis Soestdijk deze zomer opnieuw in een festivalterrein, alsof er nooit een rechterlijk vonnis is geweest.
En het blijft niet bij Soestdijk. Een paar kilometer verderop, op landgoed Groeneveld – óók onderdeel van het NNN – vindt dit weekend Wonderfeel plaats: een meerdaags muziekfestival, ooit gepresenteerd als kleinschalig en natuurvriendelijk, maar inmiddels uitgegroeid tot een massaal publieksevenement met duizenden bezoekers. Royal Park Live en Wonderfeel: twee festivals, één patroon. Alsof beschermde natuurgebieden het nieuwe podium zijn voor grootschalig vermaak.
Ik blijf me erover verbazen dat dit door de goegemeente normaal gevonden wordt. Evenementen met duizenden bezoekers, versterkt geluid, lichtinstallaties en verkeersdrukte, midden in gebieden waar rust en ongestoorde ruimte voor vogels en andere dieren leidend zouden moeten zijn.
Ben ik dan tegen leuke dingen voor de mensen? Of, zoals een gemeenteraadslid het ooit formuleerde, een azijnpisser? Als ‘leuk’ betekent dat festivals met geluidskanonnen, lichtvervuiling en massatoeloop hun plek vinden midden in kwetsbare natuur dan pis ik maar wat graag azijn. Dus nog een keer: ophoepelen uit het NNN en organiseer dit soort evenementen elders. Op afstand van natuurgebieden. Op een plek waar je niemand uit zijn nest jaagt: letterlijk.
Wie per se ‘leuke dingen’ in de Vuursche bossen wil doen, moet het eens proberen met een wandeling. Over speciaal aangelegde paden, waar stilte heerst, luisterend naar vogels in de schemering. Misschien op afstand een ree tegenkomen. Dat is pas genieten! En – belangrijker nog – niets of niemand wordt daar slechter van.
Hoe enthousiast er ook op commando van Guus Meeuwis werd gehost en meegebruld in de ooit koninklijke voortuin van Paleis Soestdijk, ík blijf het op die plek verwerpelijk vinden.
Kees Koudstaal