Op 24 augustus bracht minister Rianne Letschert van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap een werkbezoek aan Paleis Soestdijk. Daar sprak zij onder anderen met Maya Meijer-Bergmans en haar echtgenoot Ton over de restauratie van het paleis, de financiering en exploitatie daarvan en de behoefte aan meer ‘maatwerk’. Voor Behoud het Borrebos was dat bezoek aanleiding de minister uit te nodigen ook kennis te nemen van een ander perspectief. Wij volgen de ontwikkelingen rond Paleis Soestdijk immers al jarenlang en weten maar al te goed dat ‘maatwerk’ voor de eigenaar niet ten koste mag gaan van natuur en ruimtelijke regels.
Om de minister te voorzien van een ander geluid nodigden wij haar uit voor een gesprek. Vandaag kwam het antwoord van de directeur Erfgoed en Kunsten van het ministerie. U raadt het al. Het bezoek aan Paleis Soestdijk was bedoeld om de minister “in algemene zin” kennis te laten nemen van de problematiek en complexiteit van grote restauraties. Paleis Soestdijk diende daarbij slechts als voorbeeld. Een gesprek met Behoud het Borrebos zat er dan ook niet in. De betrokkenheid van de minister bij individuele rijksmonumenten is beperkt en bovendien kampt zij met een overvolle agenda. Daar hebben wij natuurlijk alle begrip voor. Een minister kan tenslotte niet voor iedereen tijd vrijmaken.
Toch wringt de weigering van de minister om met ons in gesprek te gaan. Op Paleis Soestdijk prees zij het projectontwikkelaarsechtpaar de hemel in en liet zij zich uitgebreid informeren over moeizame procedures, financieringsproblemen en de behoefte aan meer ‘maatwerk’. Haar desinteresse voor de andere kant van het Soestdijk-verhaal is tekenend voor wat wij in dit dossier maar al te vaak bij de politiek zien. En ja, dat stoort. Dat procedures er niet voor niets zijn en dat beschermde natuur en ruimtelijke regels geen hinderlijke obstakels zijn die met wat ‘maatwerk’ opzij kunnen worden geschoven, hoort kennelijk niet bij het verhaal waar de minister kennis van wil nemen.
