Hoe lang blijft Baarn nog dralen? Zolang het college geen besluit neemt over ons bezwaar tegen het azc in het Borrebos, blijft de onzekerheid voortduren, over het bos, over het beleid en over de koers die Baarn kiest. Elke week uitstel betekent extra druk op een kwetsbaar natuurgebied dat bescherming verdient. Dit is geen ingewikkelde zaak: er is een vergunning verleend voor verstedelijking in een bos waar dat volgens het provinciale beleid niet mag.
Amper een jaar geleden werd de toegangsweg naar het voormalige marechausseeterrein ‘opgesierd’ met twee enorme schijnwerpers die het nachtelijke leefgebied van vleermuizen, vogels en insecten in het omliggende bosgebied ernstig verstoorden. Na onze melding werd dat probleem verholpen, maar ondanks de belofte dat de straatverlichting zou worden vervangen door een vleermuisvriendelijke variant, is dat tot op heden niet gebeurd. Nu dreigt opnieuw een situatie met onaanvaardbare lichtvervuiling.
De wolf is terug in de Vuursche bossen en dat is goed nieuws. Dat er reeën zijn doodgebeten op het landgoed Paleis Soestdijk is tot nu toe alleen door de eigenaar beweerd, zonder melding of DNA-onderzoek dat dit bevestigt. Toch schilderen lokale kranten er een sprookje omheen: alsof er een slachting heeft plaatsgevonden in een eeuwenoud hertenkamp. Alsof we ons nog altijd in de tijd van de Oranjes bevinden. Lees het hele verhaal
Vandaag in de Gooi- en Eemlander een ingezonden brief voor krantenlezers die onze website niet kennen. Daarin uitgelegd waarom het inzetten van het voormalige kazerneterrein in het Borrebos bij Paleis Soestdijk als zogenaamd noodzakelijk kostendragerschap een misleidend argument is. “Restauratie” betekent in werkelijkheid niets meer dan het voldoen aan de onderhoudsplicht uit de Erfgoedwet. Het is een opknapbeurt die de MeyerBergman Erfgoed Groep uit eigen middelen moet kunnen financieren.
Zie ook: De restauratieballon is leeg
Een dag na onze publicatie dat de restauratieballon van Paleis Soestdijk is doorgeprikt, spreekt de Gooi- en Eemlander van een “restauratie met respect voor het verleden”. In werkelijkheid gaat het om een gewone opknapbeurt, waarmee nog eens duidelijk wordt dat het Borrebos nooit als kostendrager nodig was. De vraag is dan ook: waar blijft de politiek om dit eindelijk onder ogen te zien en ernaar te handelen?
De MeyerBergman Erfgoed Groep maakt dankbaar gebruik van het feit dat de Erfgoedwet geen grootschalige restauratie van Paleis Soestdijk verlangt. Het bedrijf kan volstaan met normaal onderhoud, terwijl jarenlang het sprookje van een “noodzakelijke restauratie” werd gebruikt om exploitatie van het voormalige kazerneterrein in het Borrebos te rechtvaardigen. Daarmee is het kostendrager-argument definitief doorgeprikt: er is geen enkele reden meer om natuur in het Borrebos op te offeren voor het verdienmodel van de projectontwikkelaar.
Een plaquette voor ‘behoud van erfgoed’ aan het echtpaar Ton en Maya Meijer-Bergmans? Het is een gotspe. Want wie rond Paleis Soestdijk loopt, ziet dat er van restauratie nog geen begin is gemaakt. Terwijl in 2017 nog een snelle en volledige restauratie van het paleis in het vooruitzicht werd gesteld, zijn we acht jaar later niet verder dan de aankondiging van een onderhoudsbeurt in etappes. Het paleis oogt steeds meer verwaarloosd, zelfs de gedenknaald wacht nog altijd op een opknapbeurt, en ondertussen wordt het landgoed vooral uitgebaat met evenementen en verhuur.
De Baarnse raad denkt dat een boze brief van het college aan het COA de opvang van amv’s in het Borrebos bij Paleis Soestdijk verbetert. Maar zolang jongeren worden weggestopt in een afgelegen bos, ver weg van voorzieningen, verandert er niets. Het is symboolpolitiek, de schijn van ingrijpen terwijl het echte probleem onbesproken blijft. Een azc hoort niet in een kwetsbaar bosgebied van het Natuurnetwerk Nederland, maar in de bebouwde kom waar voorzieningen bereikbaar zijn.
Tijdens de raadsvergadering van 24 september nam de Baarnse gemeenteraad een motie aan om naar aanleiding van het NRC-artikel over misstanden op het azc in het Borrebos een gesprek met het COA te organiseren. Alsof zo’n werkbezoek iets oplost. Lees hoe de raad intussen stelselmatig de natuur negeert.
Vandaag vond in het gemeentehuis de hoorzitting plaats over ons bezwaar tegen de vergunning voor het asielzoekerscentrum op het kazerneterrein in het Borrebos. Wij benadrukten nogmaals dat ons bezwaar níét is gericht tegen opvang van asielzoekers in Baarn, maar tegen de gekozen locatie: midden in een kwetsbaar bosgebied dat deel uitmaakt van het Natuurnetwerk Nederland en waar het provinciale verstedelijkingsverbod geldt.
Tijdens de zitting wezen wij onder meer op de afspraken tussen de MeyerBergman Erfgoed Groep, het COA en de gemeente Baarn, waaruit blijkt dat van tijdelijke opvang geen sprake is. Ook hebben wij duidelijk gemaakt dat het huidige gebruik van het terrein fundamenteel verschilt van de vroegere marechausseefunctie.